زندگی آزمایشی! در نقش مقامات مذهبی!

جاکوبز فردی است که اجازه یافته بود یک سال به سبک کشیشان مذهب مسیح -که خود را "مردان مقدس" می‌خوانند- زندگیِ دینی آزمایشی را طی کند. او سال ۱۳۸۶ مصاحبه‌ای کرد و این نقشش را گزارش کرد. چند حرفش را می‌نویسم:
در آن زندگی آزمایشی‌اش←←←

او گفت: ۴۰٪ از حس گناه‌کردن نابود شده بود!
او گفت: طمع، دروغ و شایعه‌سازی در زندگی‌ام حضور داشت!
او گفت: پرهیز از طمع، غیبت و دروغ واقعاً سخت بود!
او گفت: عاشق تعطیلات شنبه شده بودم!
او گفت: خیلی‌وقت لباس سفید می‌پوشیدم چون توصیه‌ی مذهبی شده بود!
او گفت: کُنج اتاق آپارتمانم کلبه ساختم، چون کتاب مقدس امر کرد!
او گفت: سعی کردم آنچه در زندگی گم کردم، پیداش کنم! [کرد یا نه، نمی‌دانم]
او گفت: زندگی را زنجیره‌ای از حقوق و مسئولیت باید دید!
او گفت: من حتی در پارک به صورت سمبلیک یک نفر را سنگسار هم کردم!
او گفت: کتاب مقدس مسیحیان بر حق‌شناسی بسیار تأکید کرد، اما... !!
او گفت: دلم برای دنیای بدون گناه تنگ شد! [معلومه سختش شده بود ظاهرگرایی و زندگی صوری - تصنُعی]
این سرزمین، نه صِنف عریض و طویل روحانیت ج ، ا ، ایران را داشت که تبلیغ‌گری آنها گوش فلک را کر کرده‌است! و نه ایدئولوژی مطلقه‌ی دخالت‌گرا را دارد، بلکه روی عقل و اخلاق و علم و روابط آشتی‌جویانه جهان برگشت و به این روزهای شکوهمند رسید.

یاد که نمی‌گرفتند و نمی‌گیرند یک‌دندگان و خودکامگان که کشور را به جای اقتصاد و داد و ستد جهانی به کام هلاک و فلاک فرو بردند. درود بر هر سرزمینی که حاکمان خود را با اراده و آزادی عوض می‌کنند و قانون حاکم است و رونق اخلاق و اقتصاد، نه زور و فرد و نفوذ و غوغا و هیاهوها و ماجراجویی‌ها.
یادداشت شب :: روستا داراب‌کلا ::
پنجشنبه : ۱۸ ، ۴ ، ۱۴۰۵ :: دامنه : ابراهیم طالبی دارابی