ای ریسمان حلاج را از دار بالاتر بکش!

حکومت وقت، منصور حلاج را به حکم فقیهان خشک‌مغز دار زد. این شعر بعدها در آن باره سروده شده است:
"ای ریسمان حلاج را از دار بالاتر بکش
بر سردرِ خورشید زن، تندیس این تفکیر را"

شرح: شاعر از ریسمان می‌خواهد سرِ حلاج را آنقدر بالا بالاها ببرد و به آسمان برساند که حکم زشت "تکفیر" فقه و فقاهت، در سردرگاه آفتاب تابان و درخشان، آویزان شود و مردم تمام عصرها از آن پس بدانند که کارِ فقیهانِ تندمزاج و کج‌فهم، فقط کُشتن و دارِ مجازات دانشمندان و عالمان و عارفان و آدمیان است.

نکته : فقهیان حکومت، این عارف زمانه را تکفیر کردند چون در برابر اندیشه‌ی او عجز داشتند. سلاح فقهی تکفیر (=کافر خواندن) آسان‌ترین حربه علیه‌ی کسانی‌ست که مذهب به روایت حکومت و قدرت را نمی‌پسندند و راهِ کُرنش بشر را پس می‌زنند و در راه عقل یا عشق پیمایش می‌کنند.

یادداشت دامنه